طبقة أخذ كل فرضه ، فإن فضل من التركة شيء عن فروضهم رد عليهم على نسبة الفروض تساويهم في الوصلة عدا الزوج و الزوجة و المحجوب عن الزيادة . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : و اگر از ميّت وارثى باقى بماند كه فريضه‌بر باشد حكم اين است كه ابتداء فريضه وى را به او مىسپارند فلذا اگر فريضه‌برها در طبقه ورّاث متعدّد بودند هركدام از ايشان فريضه خود را مىگيرند و پس از دريافت امر از دو حال خارج نيست : الف : آنكه از ما ترك بقيّه‌اى باقى نمىماند . ب : آنكه شيئى از آن زياد مىآيد . در صورت اوّل كه حكمى نبوده و در فرض دوّم لازم است به نسبت فروضى كه براى آنها هست بقيّه را بين ايشان تقسيم نمود مشروط باينكه از حيث قرابت و در طبقه ارثى بودن با هم متساوى باشند . لازم بتذكّر استكه ردّ بعد از فريضه در حق دو طائفه ثابت نيست : 1 - زوج و زوجه . 2 - كسانى كه از زيادى محجوب مىباشند همچون مادر با بودن حاجب چنانچه مسئله آن به تفصيل گذشت . قوله : ذا فرض اخذ فرضه : ضمير در [ اخذ ] و [ فرضه ] به [ ذا فرض ] راجع است . قوله : فان تعدّد فى طبقة : يعنى در طبقه ورّاث مثل اينكه از ميّت پدر و دختر و زوج باقى مانده باشد چه آنكه هر سه فريضه بر مىباشند .